wtorek, 4 grudnia 2018

"Mikołaj na zamówienie" Jenika Snow & Jordan Marie

Takiej świątecznej powieści to na pewno jeszcze nie było! Tylko 18+! 


Może i gardło Holly jest hmm... pojemne, ale cała powieść jest tak głęboka jak rów koło mojego domu, którego po prostu nie ma! 

Być może podobnie jak ja, zastanawiacie się czasami, w jakim celu niektóre z powieści ukazują się na rynku. Jednym z takich przykładów jest bez wątpienia "Mikołaj na zamówienie" duetu Jenika Snow & Jordan Marie. O, matko i córko! To było tak słabe, że aż ciężko mi to ocenić. 

Od razu uprzedzam, że wyjątkowo opinia ta zawiera spojlery, więc jeżeli jednak macie w planach tę książkę, to w tym momencie wyłączcie tę stronę, bo za chwilę nie będzie odwrotu. 

Uwaga! Spojler! Seks. Seks. Wszędzie seks i świąteczna laska Mikołaja. I to taka, że ho, ho, ho. I to tyle. Dobrze wyczuwacie sarkazm 😉 To wszystko, co dzieje się na 148 stronach tej powieści. I już. Ot, cała fabuła. Nawet nie ma się co rozpisywać i wnikać w szczegóły, bo to po prostu nie ma większego sensu. Jedyny morał płynący z tej opowieści jest taki, że przypadkowy seks z nieznajomym Mikołajem może skończyć się ślubem. Ach, zapomniałabym jeszcze o jednym : ta książka uzmysławia czytelniczkom, że można pokochać faceta z dziarami (jakbyśmy przypadkiem tego nie wiedziały). 

 Zapytacie : kobieto, po co w takim razie to kupiłaś? 

Po pierwsze : nie miałam pojęcia, że ta książka okaże się taka beznadziejna. 
Po drugie : od jakiegoś czasu miałam ochotę na niegrzeczną historię (tak, tak, ja też czasami takie czytam). 
Po trzecie : od dłuższego czasu ciągle na nią "wpadałam" w sieci. 
Po czwarte : trafiłam na świetną promocję na książki Wydawnictwa Kobiecego na www.bonito.pl, gdzie zamiast ceny okładkowej (24,90) zapłaciłam za tę książkę 13,90. Żal było nie skorzystać, prawda? 
Wniosek 1 : nie zawsze powinnam wierzyć wydawcy. 
Wniosek 2 : nigdy nie powinnam oceniać książek po okładkach 😊

Ubolewam tylko nad jednym i to bardzo : ta książka jest naprawdę ładnie wydana. Aż normalnie szkoda pracy grafików, bo ich wysiłek naprawdę zasługuje na dużo lepsze wnętrze. Nie będę oczywiście oceniać modela z okładki, bo każda z nas ma swój gust, ale jak dla mnie prezentuje się przyzwoicie. Całość - niby świątecznie, ale i troszkę niegrzeczne, czyli tak, jak tego oczekiwałam (szkoda tylko, że koniec końców tego nie dostałam). 
W środku idealna czcionka. Jak dla mnie każda książka mogłaby być wydana właśnie taką wielkością czcionki. Króciutkie rozdziały, z czego każdy zaczyna się zdjęciem z okładki (wybaczcie, ale nie wiem, jak fachowo nazywa się taki zabieg), co sprawia, że środek jest po prostu ładny i estetyczny. W tej kwestii nie mam się do czego przyczepić. 


Wydawca zapewnia, że to najbardziej niegrzeczna historia świąteczna tego roku. Może i bym się z tym zgodziła, gdyby autorki się bardziej postarały. Dopisały dodatkowe (chociaż) sto stron, wymyśliły jakieś intrygujące postaci i urozmaiciły fabułę. Ale najwidoczniej uznały, że seks na papierze wystarczy do sukcesu. Szkoda... 

Potencjał był i to spory, zwłaszcza biorąc pod uwagę opis, który teraz pozwolę sobie wreszcie Wam przytoczyć ⬇
Firma Nicka zajmuje się spełnieniem różnych fantazji. Przed świętami został on wynajęty, aby spełnić świąteczne życzenie Holly (i tutaj, nie wiem, czy celowo, czy nie wydawca wprowadza czytelnika w błąd, bo to wcale nie Holly go wynajęła, ale to akurat szczegół). W grę wchodzą tylko uwodzenie i flirt. 
Kiedy Nick zobaczy rudowłosą piękność,  zrozumie, że szybko złamie niektóre zasady. Chociaż powinien być zawodowcem, to zapragnie dać Holly w prezencie niezapomniane chwile. 
Szybko okaże się, że ta znajomość nie skończy się na jednej nocy, a Nick będzie chciał o wiele więcej. 

Zapowiadało się miło i przyjemnie, skończyło się rozczarowaniem. Zdarza się... 

/Ania. 

"Mikołaj na zamówienie"
Jenika Snow & Jordan Marie 
Wydawnictwo Kobiece 

niedziela, 2 grudnia 2018

"Do Wigilii się zagoi" Agnieszka Błażyńska

Od razu uprzedzam, że to bardzo spontanicznie napisana recenzja (w tej chwili na zegarze widnieje godzina 5.32), na pięć minut po przeczytaniu ostatniego zdania. 


I powiem Wam szczerze i bez ogródek, że TA KSIĄŻKA PO PROSTU ROZWALA SYSTEM! I w zasadzie nic więcej nie musiałabym już dodawać, bo to jedno zdanie opisuje wszystko. Ale troszkę dodam. 

Finka zajmuje się organizacją koncertów, jednak jej wielką pasją jest fotografia i historie ludzi uwiecznionych na zdjęciach. Pewnego dnia robi zdjęcie tajemniczemu mężczyźnie, który "z hipsterską brodą i tatuażami mógłby być zarówno kryminalistą, jak i modelem awangardowych projektantów". Z pomocą przyjaciółki Martyny, próbuje odnaleźć go za pomocą mediów społecznościowych, przez co mężczyzna z dnia na dzień  staje się sławny, niekoniecznie tak, jakby sobie tego życzył. To wszystko wywołuje lawinę przedświątecznych zdarzeń, które pochłoną starych i nowych znajomych Rafała vel Mistera G, z Henrykiem, wiejskim głupkiem na czele, który swoją drogą, wcale głupkiem nie jest 😉
Albo i jest. To już ocenicie sami. 


Dawno nie czytałam tak dobrego debiutu. WOW! WOW! WOW! x milion. Totalnie i niezaprzeczalnie pochłonął mnie od pierwszej strony. Po prostu... aż brak mi słów, a uwierzcie, że nieczęsto mnie się to zdarza. Bohaterowie - bez wątpienia majstersztyk. Akcja - jej tempo można porównać do zjazdu z największego rollercoastera na świecie. Fabuła - perełka. Świąteczna komedia romantyczna na najwyższym poziomie. 

Na okładce możemy przeczytać, że to książka, na podstawie której powinien powstać film. I wiecie, co? Ja się podpisuję pod tym obiema rękami i nogami. I czym tam jeszcze dam radę. 


Ja nie jestem kinomanką. Ale nie ukrywam, że zdarza mi się oglądać filmy. Sporadycznie, ale jednak. Muszę niestety Wam powiedzieć, że jeżeli chodzi o polskie komedie romantyczne to, cóż, żaden nowy nie zrobił na mnie jakiegoś szczególnego wrażenia. Może z wyjątkiem Listów do M. Reszta, według mnie, była dość... przeciętna (oczywiście nie musicie się ze mną zgadzać). Ale z ręką na sercu uroczyście oświadczam, że jeżeli kiedykolwiek powstanie ekranizacja "Do Wigilii się zagoi" będę wystawać pod kinem na długo przed sensem, żeby nie przegapić nawet sekundy. 

Autorce gratuluję tak wyjątkowej powieści. I zakończenia, po którym, gdybym stała, a nie leżała, na pewno zbierałabym szczękę z podłogi. Jak tak można, pani Agnieszko?! Jak?! 


Nie będę Wam polecać tej powieści, bo ja w ogóle nie dopuszczam do sobie myśli, że możecie nie sięgnąć po tę książkę. Jednak jeżeli tak zrobicie obiecuję, że Was znajdę i się policzymy 😉 
Wasz bilans zysków na pewno
będzie na plus. A ja już na zakończenie dodam, że to były najlepiej wydane 2 grosze w moim życiu (ach ten Black Friday), ale ta książka warta jest każdych pieniędzy. 

/Ania. 

"Do Wigilii się zagoi"
Agnieszka Błażyńska 
Wielka Litera 

sobota, 24 listopada 2018

Oswajamy strach przed... matematyką.

Z cyklu : temat na czasie 💯

Być może zaskoczył Was temat wpisu, bowiem z książkami nie ma on nic wspólnego, ale wiadomo, że nie samym czytaniem człowiek żyje zwłaszcza, kiedy ma w domu ucznia z prawdziwego zdarzenia. Ucznia, który jak ognia boi się liczb 🔢🔢🔢


Nadszedł czas, w którym mój syn rozpoczął naukę. O ile z pisaniem i czytaniem nie ma większego problemu, tak liczby jawią mu się jako totalna czarna magia, a strach przed porażką jest tak ogromny, iż uważa, że lepiej w ogóle nie próbować niż się pomylić.
 Dlatego też od pewnego czasu staram się wprowadzać matematykę w nasze codzienne życie, jednak w taki sposób, aby nie była ona zbyt nachalna. A wiadomo, że nie ma nic lepszego niż nauka poprzez zabawę 🙌🙌🙌


Zaczynaliśmy np. od liczenia samochodów; wszystkich, które nas mijały, albo tylko zielonych, liczyliśmy drzewa albo liście w jesiennym bukiecie, ilość kamyczków, które udało nam się wziąć w garść itp. Ale czasami pogoda nie sprzyja spacerom. Nie zapominajmy wtedy, że w czterech ścianach też można się świetnie bawić, np. kostkami. Kto wyrzuci więcej? O ile oczek pokonałeś mamę, albo mama ciebie? Ile brakuje, np. do sześciu jeżeli wyrzuciłeś trzy? Kombinacji może być wiele, jednak u nas najlepiej sprawdzają się mistrzostwa w rzucie czterema kostkami. Oczywiście wygrany, jakżeby inaczej, dostaje nagrodę 😉 Czasami jest to całus, czasami dodatkowa runda, a czasami coś zupełnie innego, ale co, to niech już zostanie naszą słodką tajemnicą. 


Oczywiście do tego typu zabaw nie należy podchodzić zbyt poważnie. Przede wszystkim ma to być dobra zabawa, a jeżeli przy okazji uda nam się przemycić troszkę wiedzy, to tylko można się z tego cieszyć. Najważniejsze jest to, że przy tego typu rozrywce oswajamy dziecko z liczbami, a także powoli z działaniami : prostym dodawaniem i odejmowaniem, chociaż przyznam, że czasami zdarza mi się zastosować również mnożenie, ale tylko po to, aby pokazać Oskarkowi, że są też inne działania. 

A Wy jakie macie sposoby na naukę matematyki? A może Wasze dzieci wcale nie mają (nie miały) z nią problemów? Podzielcie się koniecznie ze mną i z innymi swoimi doświadczeniami w tej kwestii ☺

wtorek, 20 listopada 2018

"Bądź przy mnie zawsze" Agata Przybyłek

Sami musicie przyznać, że czasami jest tak, że chociaż nazwisko autora (którego twórczości do tej pory nie mieliśmy okazji poznać) ciągle za nami chodzi, to z różnych względów nie sięgamy po jego książki. Wymówek jest wiele : bo tyle innych powieści jest do przeczytania, bo wolimy kupić coś innego, bo obawiamy się nieznanego. Podobnie było w przypadku Agaty Przybyłek.


Chociaż już od dłuższego czasu planowałam poznanie jej twórczości, zawsze odkładałam to na później, mimo tego, że na półce od wielu miesięcy  miałam już dwie z jej powieści + antologie "Przytulajka" z jej opowiadaniem. 
Kilka dni temu stojąc przed dylematem, co by tu teraz przeczytać postanowiłam, że dosłownie tylko zerknę do "Bądź przy mnie zawsze". Absolutnie nie miałam zamiaru jej czytać, jednak skończyło się na tym, że szybko przepadłam i nie mogłam oderwać się od historii Laury, pewnego chłopaka z gitarą, pani Róży oraz Konrada. 
Okazało się to dla mnie ogromnym zaskoczeniem, bo zapoznając się z opisem nawet przez moment nie przypuszczałam, że ta powieść dosłownie pochłonie mnie od pierwszych stron i nie puści aż do ostatniej. Nie twierdzę oczywiście, że nie był on (opis) interesujący, bo jak najbardziej tego typu książki idealnie wpisują się w mój czytelniczy gust, jednak bałam się trochę, że ta powieść będzie za bardzo przewidywalna. 

Opis powieści znajdziecie m.in. na stronie wydawcy ➡ http://czwartastrona.pl/ksiazki/badz-przy-mnie-zawsze/

Muszę przyznać, że nawet jeżeli domyślałam się tego, jak potoczą się losy Laury - dziewczyny, powiedzmy, z wyższych sfer i Alka - prostego chłopaka ze wsi (aż mi wstyd, że tak o nim piszę, bo okazał się naprawdę świetnym facetem), to koniec końców autorka tak pięknie przedstawiła relację tych dwojga młodych ludzi, że poznanie ich było dla mnie prawdziwą przyjemnością. 
Jeżeli chodzi o drugi wątek, to historia Róży w każdym aspekcie była niesamowicie intrygująca. Muszę Wam napisać, że w ostatnim czasie jeszcze bardziej polubiłam wątki osadzone w czasach wojny. I chociaż Agata Przybyłek zaznaczyła wyraźnie, że to fikcja literacka, poznanie losów Róży było niesamowitym doświadczeniem. Jeżeli chodzi o ostatniego z głównych bohaterów, to pozwolę sobie nie komentować tego, co na koniec zaserwował mi Konrad 😉


Podsumowując: jestem na sobie wściekła, po prostu okropnie wściekła, że pozwoliłam tej powieści stać tak długo na półce. I tyle w tym temacie 😉

/Ania. 

"Bądź przy mnie zawsze"
Agata Przybyłek 
Wydawnictwo Czwarta Strona 



sobota, 10 listopada 2018

"Fighting Temptation" [zapowiedź]

Już 14 listopada do sprzedaży trafi nowa książka Wydawnictwa NieZwykłego - "Fighting Temptation. Honorowi mężczyźni. Tom I" autorstwa Lynn K. C. 


Opis ⬇
Jaxson jest arogancki, skłonny do złości i agresji. Ale jest także wyjątkowy, silny i honorowy. Uwielbiam wszystkie jego wady bezwarunkowo i nieodwołalnie. Chociaż on sam nie wierzy w miłość, ja zawsze będę go kochała.
Julia Sinclair

Julia różniła się od wszystkich ludzi, których znałem. Wcześniej nigdy bym nie przypuszczał, że może istnieć ktoś równie dobry i szczery. Im lepiej ją poznawałem, tym bardziej byłem od niej uzależniony. Z każdą chwilą spędzoną razem niszczyła jakąś część mroku, który gdzieś we mnie tkwił. Dzięki Julii moje gówniane życie nie wydawało się takie okropne. I zanim się spostrzegłem, zakochałem się w dziewczynie nie z tego świata.
Jaxson Reid

Niecodzienna para przyjaciół – niewinna dziewczyna o dobrym sercu i powszechnie znany „niegrzeczny chłopiec”. Los sprawił, że ich ścieżki się przecięły, co sprawiło, że powstała między nimi silna więź oraz pojawiła się pokusa, której oboje pewnej nocy ulegli. Mija pięć lat; Jaxson powraca do jedynej dziewczyny, która była dla niego ważna, aby naprawić błędy przeszłości. Jednak jest ktoś, kto nie cieszy się z jego powrotu. Ktoś, kto uważa, że Julia ma już kogoś, kto o nią zadba i kto nie cofnie się przed niczym, aby ten stan rzeczy nigdy nie uległ zmianie. Jaxson nie tylko będzie musiał stanąć do walki w obronie Julii, ale również zmierzy się twarzą w twarz z własnymi demonami, dręczącymi jego duszę: uosobieniami śmierci, zepsucia, destrukcji i wojny.

Zainteresowani? 

czwartek, 8 listopada 2018

AVON ZIMA 16/2018

Dziś zapraszam Was na megaszybki przegląd ofert z najnowszego katalogu AVON. Czemu megaszybki? Bo zaprezentuję Wam tylko 5 propozycji z katalogu 16/2018 - ZIMA. Jednak już teraz zachęcam Was do śledzenia strony AVON -wyjątkowe oferty - Karolew, bo już wkrótce będą pojawiać się tam inne propozycje z najnowszego katalogu. 
Ok, koniec gadania. 
Przechodzimy do konkretów! 

Oferta numer 1
Zestaw FAR AWAY REBEL 
- woda perfumowana 50ml
- balsam do ciała 150ml
- perfumetka 10ml 
- torebka prezentowa 
Cena 55,99 zł 

Oferta numer 2
Kosmetyki dla młodej damy z serii FROZEN 
Cena od 10,99 zł do 25,99 zł

Oferta numer 3
Zestaw 4 kosmetyków 
- pachnąca mgiełka Kwiat Wiśni 100ml
- płyn do kąpieli Romantyczna Róża 250ml
- kremowy żel pod prysznic Happiness 250ml
- rozświetlająca maseczka do twarzy z płynem perłowym i algami 75ml
Cena 19,99 zł 

Ofeta numer 4
1 za 7,99 zł, dowolne 2 za 11,98 zł.
Oferta dotyczy kosmetyków ze stron 240-243

Oferta numer 5
Absolutny must have tego katalogu! 
Specjalna edycja zimowa. 
Rozgrzewająca kompozycja słodkich czereśni z jabłkiem i soczystymi malinami od razu wprawia w świąteczny nastrój. 
Mam i polecam. 
Cena od 5,99 zł do 9,99 zł 

A teraz garść niezbędnych informacji ⬇
- Pamiętajcie! Aktualny katalog jest zawsze dostępny na www.avon.pl
- Zamówienia składamy przez wiadomość prywatną na fp lub na maila annajustynarosinska@gmail.com. 
- Bezpłatny odbiór osobisty na terenie Tłuszcza, Radzymina, Wyszkowa. 
- Przesyłka prosto z hurtowni do Twojego domu to jedyne 4,90.
- Rabaty :
  ~ do 50 zł - 5% rabatu 
  ~ od 51 zł do 100 zł - 10% rabatu 
  ~ powyżej 100 zł - 10 % rabatu + upominek GRATIS 💙
  ~ powyżej 150 zł - 10 % rabatu + produkt w specjalnej cenie. 
Masz jakieś pytania? Pisz śmiało! Na wszystkie odpowiem 👍

Ślę pozdrowienia, Ania. 

wtorek, 6 listopada 2018

"Tajemnica pod jemiołą" Richard Paul Evans [recenzja przedpremierowa]

Panie i Panowie, przed Państwem Richard Paul Evans w (nie)mistrzowskim wydaniu! 



Alex, główny bohater najnowszej powieści R.P.Evansa dochodzi do siebie po rozwodzie. Samotność to coś, z czym mierzy się każdego dnia, mimo tego, że bez względu na porę dnia czy nocy może liczyć na swoich przyjaciół. 
Za namową Nate'a i Dale'a Alex zakłada profil na portalu randkowym. Jednak to nie żadna z potencjalnych kandydatek wybranych przez system, lecz tajemnicza LBH, autorka niesamowicie refleksyjnego bloga, kradnie jego serce. Główny bohater podejmuję najbardziej szaloną decyzję w życiu i postanawia odnaleźć tajemniczą kobietę, o której nie wie kompletnie nic. Czy przeszkodzi mu w tym piękna Aria, która stanie na jego drodze? 

Richard Paul Evans nazywany jest mistrzem świątecznej opowieści, ale ja mam kilka malutkich zastrzeżeń, co do jego najnowszej historii. Uwaga! Mogą pojawić się delikatne spoilery! 

Po pierwsze zmęczył mnie trochę początek. Miałam wrażenie, że autor nie mógł na początku trafić na właściwe tory. Na szczęście w momencie rozpoczęcia poszukiwań LBH, akcja nabrała już odpowiedniego tempa. 

Po drugie bardzo zaskoczyła mnie postawa Alexa. Generalnie mężczyźni zawsze zgrywają macho i udają, że nic ich nie rusza. Główny bohater "Tajemnicy pod jemiołą" jest inny. Nie ukrywa tego, co mu leży na sercu. Otwarcie mówi o tym, co go boli. W ogóle w pewnym momencie staje się tematem numer jeden w rozmowach z przyjaciółmi (niech mi ktoś kiedyś powie, że mężczyźni to nie plotkarze 😉), ale to, że w trakcie swojej podróży wielokrotnie tłumaczy "obcym" przyczynę pobytu w Midway było dla mnie trochę niezrozumiałe. A potem się dziwił, że niemal każdy brał go za wariata! 

Po trzecie czasami miałam wrażenie, że dialogi są takie trochę ... kanciaste. Najlepiej to widać na przykładzie znajomości Alexa z Ray'em, menadżerem "Pod Błękitnym Dzikiem" pensjonatu, w którym zatrzymał się nasz bohater. Niby jasno jest napisane, że tych dwóch bohaterów się polubiło (co potwierdzają zresztą późniejsze wydarzenia), ale dla mnie nie było między nimi, jakby to ująć... chemii. Wiem, że strasznie dziwnie to brzmi, ale mam nadzieję, że kiedy przeczytacie tę książkę zrozumiecie, o co mi chodzi. 


Jednak w porównaniu z całością, trzy powyższe "zarzuty" to małoznaczące niuanse. Po prostu musiałam się do czegoś przyczepić, prawda? 

"Pewnie to zakrawa na ironię, ale tak już jest, że nigdzie nie czujemy się tak samotni jak w tłumie ludzi, z którymi nic nas nie łączy. "

Samotność to temat przewodni "Tajemnicy pod jemiołą". To smutne, że często otoczeni przyjaciółmi, współpracownikami i setkami znajomych na Facebooku czujemy się jeszcze bardziej samotni. Właśnie taka jest ta powieść : smutna, ale przy tym refleksyjna. Momentami przygnębiająca, a mimo to w gruncie rzeczy klimatyczna. To zrozumiałe, że każdy chce kochać i być kochanym (wyjątki tylko potwierdzają tę regułę) i jak widać na przykładzie Alexa, warto czasami zrobić coś szalonego i na pierwszy rzut oka niewykonalnego. Dla miłości i szczęścia warto zaryzykować, prawda? 

"Tajemnica pod jemiołą" nie jest mistrzowską opowieścią. Nie jest idealna, ale kto z nas taki jest? W naszych niedoskonałościach tkwi nasz urok i w tej niedoskonałości tkwi też urok najnowszej powieści R.P.Evansa i jego romantycznego bohatera. 

Polecam! 

"Tajemnica pod jemiołą"
Richard Paul Evans 
Wydawnictwo Znak Literanova 
Premiera 14/11/2018 📆

Recenzja powstała dzięki współpracy z Wydawnictwem ZNAK  


sobota, 3 listopada 2018

"Wieczór taki jak ten" Gabriela Gargaś

"Jest taki dzień, bardzo ciepły choć grudniowy,
dzień, zwykły dzień, w którym gasną wszelkie spory."*




Michalina mieszka wraz z bratem i ukochaną babcią w Złotkowie, małej miejscowości ukrytej w cieniu Tatr. I chociaż Zofia prowadzi cukiernię "Cynamonowe serca", Miśka postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i wreszcie sama podreperować domowy budżet, w związku z czym zaczyna wynajmować pokoje turystom. W ten oto sposób w jej domu zamieszkują : rozwodnik, który nienawidzi świąt, starsza pani, której zdarza się o czymś zapominać oraz pani doktor z córką. Każda z tych osób bez wyjątku przeżywa swój własny dramat. Podobnie jak Miśka, którą dzień przed Wigilią odwiedzi pewien wędrowiec. Czy znajdzie się dla niego miejsce przy wigilijnym stole? 

Uwielbiam twórczość Gabrieli Gargaś, ale tą powieścią po prostu powaliła mnie na kolana. "Wieczór taki jak ten" jest pełen emocji : od radości, szczęścia i miłości, po rozpacz, żal i cierpienie, które przeplatają się ze sobą tworząc niesamowite historie bohaterów. Czy świąteczny pobyt w Złotkowie odmieni ich życie? 

"Przed świętami, albo i nawet w czasie świąt, należy sobie zrobić porządek w sercu. Ta noc jest wyjątkowa. Bo jaki sens ma choinka, prezenty, ta cała otoczka, kiedy w sercu mamy bałagan? Kiedy nie potrafimy zrozumieć istoty tych świątecznych dni?"

To zaskakujące, jak często zastanawiamy się nad tym, co nam nie wyszło, co nas ominęło, co moglibyśmy osiągnąć, a nie myślimy o tym, co mamy. Rodzinę, pracę, dach nad głową, pełne brzuchy. Owszem, nie zawsze jest kolorowo, ale nikt przecież nie powiedział, że przejdziemy przez życie łatwo i przyjemnie. Czasami trzeba stoczyć kilka walk, aby lepiej poczuć smak szczęścia. Nie tylko nas to spotyka, dramaty każdego dnia rozgrywają się tuż pod naszymi nosami. Dlaczego tego nie dostrzegamy? Wyciągnąć pomocną dłoń wcale nie jest tak trudno. Święta Bożego Narodzenia będące symbolem nadziei i narodzin, są do tego idealnych czasem. 


"Wieczór taki jak ten" idealnie wpisuje się w klimat świątecznych opowieści, pełnych zapachu choinki, blasku światełek, smaku barszczu z uszkami i dobra. Czasami wszystko, czego potrzebujemy jest na wyciągnięcie ręki. 

A wszystko, czego ja teraz potrzebuję, to "Lato utkane z marzeń" - drugi tom serii "Wieczór taki jak ten", bo każdy koniec jest tak naprawdę początkiem czegoś nowego. 

/Ania. 

"Wieczór taki jak ten"
Gabriela Gargaś 
Wydawnictwo Czwarta Strona 

* fragment utworu Czerwonych Gitar 

piątek, 2 listopada 2018

"Jeszcze dzień życia" Ryszard Kapuściński


Dopuszczacie do siebie myśl, że ten dzień może być ostatnim w Waszym życiu? Że już nigdy nie zobaczycie wschodu słońca? Że już nie czeka na Was żadne jutro? Że nie będziecie mieli już okazji spełnić swoich marzeń? Że nie dane Wam będzie zobaczyć, ani usłyszeć Waszych bliskich? Ryszard Kapuściński żył z taką świadomością przez wiele lat... 


Ten kultowy reportaż to głos przeciw wszelkiej wojnie. Sam Ryszard Kapuściński nazywał go swoją pierwszą prawdziwą książką.

Wojnę domową w Angoli, tuż przed uzyskaniem przez ten kraj niepodległości 11 listopada 1975 r., reporter opisuje przez pryzmat doświadczeń indywidualnych swoich bohaterów i własnych. To książka bardzo osobista. Nie tyle o samej wojnie, ile o zagubieniu w chaosie, bezsensowności ponoszonych ofiar, niepewności jutra.

„Były tam takie sytuacje, że człowiek właściwie wiedział, że nie będzie już żył. I każdego dnia mówiło się z ulgą: – O, jeszcze jeden dzień z życia mam za sobą, jeszcze jeden mnie czeka. Ale już nie więcej." 

Kapuściński trwał w miejscu, z którego wszyscy uciekali w poszukiwaniu...  życia, bo w Domu byli skazani na śmierć. Czy nie bał się o swój los? Co nim kierowało? Odwaga, bohaterstwo? Dziś pewnie ktoś by powiedział, że chęć zaistnienia w mediach, ale wtedy czasy były inne. Jakiekolwiek miał motywy, ja jestem dla niego pełna powidziwu. Niejedna osoba będąca na jego miejscu, uciekłaby stamtąd z podkulonym ogonem,co zresztą miało miejsce. Ale nie Kapuściński. Nie wielki Ricardo, o którym nadal pamiętają naoczni świadkowie tamtych wydarzeń. 

Przygotowując się do napisania tej recenzji zapytałam 15 przypadkowych osób, obydwu płci, w różnym wieku, co mogą (bez pomocy Google) powiedzieć o Kapuścińskim. Większości z nich gdzieś dzwoniło, ale do końca nie wiedzieli, w którym kościele. Dwie osoby udzieliły mi naprawdę wyczerpujących odpowiedzi. Niestety kilkoro nie wiedziało o Kapuścińskim nic. Trochę to smutne, że doceniają go inni, a my, jego rodacy, wiemy o nim tak niewiele. A to przecież był człowiek - legenda. Wielu późniejszych dziennikarzy chciało być takimi jak on. 

Muszę (i chcę) poruszyć jeszcze jedną, bardzo istotną kwestię. Wielu zarzucało Kapuścińskiemu, że beletryzuje swoje reportaże. To wrażenie potęgują w najnowszym wznowieniu kadry z polsko - hiszpańskiego filmu w reżyserii Raúla de la Fuente i Damiana Nenowa (wyjątek stanowią jedynie dwie archiwalne fotografie), który właśnie dziś, 2 listopada, trafił na ekrany kin. Film ten łączy techniki animacji i dokumentu. 

I powiem Wam, że coś w tym jest. Bo chociaż miałam pełną świadomość, że wojna domowa w Angoli toczyła się naprawdę, i doskonale wiedziałam, że dziennikarz Polskiej Agencji Prasowej opisał to, co przeżył i co zobaczył, miałam wrażenie, że czytam powieść. Mógł o tym przesądzić fakt, że do tej pory nie za często sięgałam po tego typu książki, a jeżeli już to robiłam, były one wypełnione zdjęciami - jak w typowych reportażach. Tutaj tego nie było. 

Czy zatem taka forma reportażu jest zła? Gorsza? Nie jestem ekspertem w tym temacie, ale dla mnie absolutnie nie. To było niesamowite doświadczenie, bo poznałam bliżej kawał historii, o której nie słyszałam w szkole. 

Nie chcę polecać tej książki każdemu, bo wiem, że nie wszystkim się ona spodoba. Jestem jednak pewna, że przypadnie ona do gustu fanom zarówno reportażu, jak i historii, ale także miłośnikom biografii, bo oprócz, bądź co bądź, przekazu historycznego, to jednak jest to też opis wielu lat życia Kapuścińskiego z jego własnej perspektywy. I w niewielkim stopniu z perspektywy innych (wstępu Mirosława Ikonowicza oraz posłowiu Salmana Rushdiego). Śmiało powinni po nią sięgnąć osoby myślące o wybraniu dziennikarstwa jako życiowej drogi, by zrozumieć, że najważniejsze to kroczyć swoją drogą. Czasami na przekór wszystkim i wszystkiemu. Jak wielki Ricardo... 

/Ania. 

"Jeszcze dzień życia"
Ryszard Kapuściński 
Wydawnictwo AGORA 

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu AGORA 


czwartek, 1 listopada 2018

"Tajemniczy mężczyzna" + "Niepokorny mężczyzna" Kristen Ashley

A miało być tak pięknie... 



Nie wiem, czy zauważyliście, ale jeszcze nigdy na blogu nie odradzałam Wam lektury jakiejkolwiek książki, bo jestem zdania, że każdy ma prawo do własnego gustu i do sięgania po to, co sprawia mu przyjemność. Dziś jednak będzie inaczej. Po prostu czuję się w obowiązku wyłożenia Wam przysłowiowej kawy na ławę w kwestii jednej z powieści autorstwa Kristen Ashley. Czemu jednej? To wyjaśni się troszkę niżej, więc dotrwajcie do końca. 

Przede wszystkim zacznijmy od początku. 


Popijając drinki z przyjaciółkami w modnym klubie, Gwendolyn Kidd spotyka mężczyznę swoich marzeń. Zaprasza go do domu, spędzają razem noc, ale rano Tajemniczy Mężczyzna znika bez śladu – tylko po to, by kolejnej nocy znów pojawić się w jej sypialni. Gwen pozwala mu zostać, w nadziei, że przelotny romans zamieni się w coś poważniejszego. Mijają tygodnie i miesiące cudownych nocnych uniesień, a ona wciąż nawet nie zna jego imienia, nie wie, kim jest, ani nawet jak dostaje się w nocy do jej mieszkania.

W życiu dziewczyny zaczynają dziać się niepokojące rzeczy: Gwyn wpada w oko przystojnemu przywódcy bandy motocyklistów, zwraca też na siebie uwagę bezwzględnych gangsterów. Jakby tego było mało, zaczyna się nią interesować pewien czarujący policjant z Denver. Wtedy do akcji wkracza Tajemniczy Mężczyzna. Czy jednak odsiecz nie przybędzie za późno?

Przyznam szczerze, że pomysł autorki z Tajemniczym Mężczyzną, który odwiedza Gwen w nocy, nie wiadomo w jaki sposób włamując się do jej domu i to w dodatku zawsze przy zgaszonym świetle powinien wzbudzić we mnie co najmniej mieszane uczucia. Po obejrzeniu swego czasu reportażu o ludziach, którzy dzielą życie z lalkami rozmiarów człowieka nic już mnie chyba w kwestii upodobań seksualnych nie zaskoczy. Więc ta kwestia jakoś szczególnie mnie nie wzburzyła. Powiem nawet więcej : troszkę rozczarował mnie fakt, że tajemniczy mężczyzna, jednak nie był taki całkiem tajemniczy. Co prawda Gwen nie wie, kim on jest, czym się zajmuje, ani nawet jak ma na imię, ale w ogóle nie miałam wrażenia, że jakoś usilnie chciała się tego dowiedzieć. 
Ale nie dlatego chcę Was ostrzec przed tą powieścią, tylko dlatego, że ona jest po prostu... płytka. Owszem, sam pomysł na fabułę był nawet ok - dziewczyna, gangsterskie porachunki, przystojni mężczyźni - ale z wykonaniem ewidentnie poszło coś nie tak. Opisy w stylu "Mój nałóg miał wiele twarzy, lubiłam różne stroje, niestety nie należały do nich te tańsze. Do tego remontowałam dom. Nie miałam innego wyjścia, musiałam zarabiać. No dobrze, to nie do końca prawda. Nie ja remontowałam dom. Część prac wziął na siebie mój ojciec, a resztą zajął się mój przyjaciel Troy. Powinnam raczej powiedzieć, że mam dom, który dzięki błaganiom i szantażom emocjonalnym remontują dla mnie inni" albo "Nieźle. Dog uważa, że mam słodki tyłeczek. Co prawda właśnie mi groził, ale ponieważ nie był zupełnie odrażającym mężczyzną, wydało mi się to nawet miłe" przewijające się przez całą książkę po prostu wyprowadzały mnie z równowagi. Albo te teksty typu "no, mała" ze strony facetów, które cieszą główną bohaterkę jakby miała 16, a nie 33 lata (!). I ten wszechobecny chaos. Tego było po prostu za dużo. 

Zapytacie : czemu zatem sięgnęłaś po drugą część? Odpowiedź jest prosta. Bo zawsze wywiązuje się z zadania powierzonego mi przez wydawnictwo, z którym akurat współpracuję. Co prawda pisałam się na zrecenzowanie tylko drugiej części, ale z racji tego, że dostałam również pierwszą, postanowiłam zacząć od początku. I teraz, jak na spowiedzi zdradzę Wam, że gdyby nie umowa z Wydawnictwem, nie sięgnęłabym po drugi tom. Ale słowo się rzekło... 


Tess O’Hara ustawiała właśnie świeżo upieczone babeczki na wystawie swojej cukierni, gdy zadźwięczał dzwonek przy drzwiach. Podniosła wzrok i ujrzała mężczyznę swoich marzeń. Nie minęła minuta, a on zaprosił ją na randkę. Zgodziła się bez wahania. Ale po czterech cudownych miesiącach Tess odkrywa, że jej ukochany to działający pod przykrywką detektyw z agencji antynarkotykowej, który bada powiązania jej byłego męża – narkotykowego bossa. Tess jest przekonana, że to koniec.

Ale agent Brock Lucas jest innego zdania. To człowiek z misją, oddany swojej pracy, spędził lata zajmując się światkiem przestępczym Denver, rozpracowywał najgorsze szumowiny. Jednak dopiero w czasie tych czterech miesięcy z Tess, która jest równie słodka jak jej babeczki, zaczyna naprawdę lubić swoją pracę. Podczas przesłuchania Brock dowiaduje się, że Tess skrywa przerażającą tajemnicę. Wtedy też postanawia, że pomoże jej walczyć z demonami przeszłości i będzie ją chronić.

Ta słodko-dzika para wspólnie stawi czoła wielu przeciwnościom, a los nie będzie ich oszczędzał: rodzinne problemy, śmiertelna choroba, a do tego nieustępliwy były mąż Tess i jędzowata była żona Brocka będą próbowali ich rozdzielić. Ale na tym nie koniec. Brock Lucas ma w sobie dzikość, nad którą w przeszłości nie zawsze umiał panować. Za błąd, który popełnił lata temu, przyjdzie zapłacić Tess.

Na szczęście rzecz z "Niepokornym mężczyzną" ma się już trochę lepiej. Nie jest to co prawda jakaś wybitna powieść, ale da ją się przeczytać bez wkurxxxxxx się 😉 Po prostu utrzymana jest na, powiedzmy, przyzwoitym poziome. 

Co prawda bohaterowie też potrafią czasami mocno wkurzyć, ale biorąc pod uwagę całość - wszystkie postaci, całą fabułę, wszystkie wątki i akcję - można śmiało ocenić tę książkę pozytywnie. 
I można nawet spędzić z nią kilka całkiem przyjemnych wieczorów. Generalnie nie będzie to czas stracony. 

Podsumowując : aż nie wierzę, że to piszę, ale unikajcie jak ognia "Tajemniczego mężczyzny", chyba że macie nerwy ze stali lub czujecie satysfakcję z katowania swojego mózgu i duszy złą książką. 
Natomiast w miarę spokojnie sięgajcie po "Niepokornego mężczyznę", bo chociaż ma wzloty i upadki, to traficie na momenty i wątki, które naprawdę mogą przypaść Wam do gustu. I nie zrażajcie się faktem, że powieść zaczyna się od... orgazmu 😱😱😱

/Ania. 

"Tajemniczy mężczyzna" + "Niepokorny mężczyzna" 
Seria Mężczyzna marzeń 
Kristen Ashley 
Wydawnictwo AKURAT 

Recenzja powstała dzięki uprzejmości Wydawnictwa AKURAT 

wtorek, 30 października 2018

70- lecie EMPIKU 🎂

Czym sieć sklepów EMPIK zaskoczy czytelników? Specjalną kolekcją! 



 „Malowany ptak”, „Widnokrąg”, „Forrest Gump” – książki, które zapisały się w historii polskiej i światowej literatury, wysoko cenione przez krytyków i publiczność, od lat uznawane za XX-wieczny kanon. To tylko 3 z ponad 70 tytułów wchodzących w skład niezwykłej literackiej kolekcji, przygotowanej z okazji 70-lecia Empiku. Wszystkie książki dostępne są w specjalnej cenie 24,99 zł.
Klasyki literatury pięknej, książki dla dorosłych oraz dzieci najchętniej czytane i kupowane na przestrzeni lat, a także wydawnicze nowości. Jubileuszowa kolekcja Empiku jest odzwierciedleniem czytelniczych trendów. Pokazuje czym żyli miłośnicy książek w ostatnich dekadach, o jakich tytułach dyskutowali i czym się zachwycali. To także galeria niezwykłych nazwisk widniejących na okładkach i nietuzinkowych postaci wypełniających karty ulubionych powieści.

Co jeszcze czeka na czytelników? 

M.in.nNiekwestionowany klasyk reportażu, czyli „Z zimną krwią” Trumana Capote z 1966 roku to historia wstrząsająca, poruszająca i napisana tak sugestywnym językiem, że z wypiekami na twarzach sięgają po nią kolejne pokolenia czytelników. Podobnie rzecz ma się ze wspaniałym „Lotem nad kukułczym gniazdem” Kena Keseya, powieści o zniewoleniu i tęsknocie za wolnością, której nieśmiertelność zapewniła fenomenalna ekranizacja autorstwa Milosa Formana z Jackiem Nicholsonem w roli głównej. Kunderowska „Nieznośna lekkość bytu” sąsiaduje w empikowej kolekcji z „Paragrafem 22” Josepha Hellera oraz wstrząsającą i również zekranizowaną „Listą Schindlera” Thomasa Keneally’ego z 1982 roku. W jubileuszowej kolekcji nie zabrakło powieści opublikowanych w ostatniej dekadzie XX wieku oraz wydawniczych nowinek. Pośród nich pasjonaci literatury znajdą choćby takie perełki jak nominowane do nagrody Bookera „Małe życie” Hanyi Yanagihary czy fantastyczne opowieści z gatunku young adult: „Igrzyska śmierci” i „Kosogłos” Suzanne Collins

W kolekcji dostępnej w salonach Empiku w całej Polsce rodzima reprezentacja autorów jest wyjątkowo silna. Poczynając od absolutnych klasyków, jak „Widnokrąg” Wiesława Myśliwskiego i „Weiser Dawidek” Pawła Huelle, przez książkę Jerzego Kosińskiego i „Good Night, Dżerzi” Janusza Głowackiego, aż po reportażową sensację Mariusza Szczygła „Gotland”, fenomenalną powieść Doroty MasłowskiejWojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną" i bestsellerową trylogię kryminalną Zygmunta Miłoszewskiego.

Zainteresowani? 

sobota, 27 października 2018

"Pejzaż z Aniołem" Magdalena Kordel

ZAPOWIEDŹ 


Kto był dziś w Krakowie i odwiedził Międzynarodowe Targi Książki mógł zaopatrzyć się w... najnowszą powieść Magdaleny Kordel (życie jest niesprawiedliwe 😉). 
Dla tych, którzy tak jak ja muszą czekać do dnia premiery (14/11/2018) podrzucam opis ⬇

Wzruszająca opowieść o tym, że nigdy nie jest za późno.
Adrianna od śmierci taty nie cierpi świąt. Od czasu kiedy zamieszkała z matką, grudniowa aura zamiast z ciepłem i magią kojarzy się jej z odrzuceniem i samotnością. Ale w tym roku wszystko ma się zmienić! Pod wpływem jednego spotkania Ada decyduje się wyjechać do odciętej od świata głuszy, najlepiej w góry. Całe szczęście, że jej dawna znajoma Madeleine akurat w takim miejscu mieszka…

"Gdy zamykała drzwi, nie wiedziała, że właśnie za moment wydarzy się coś, co diametralnie odmieni całe jej życie. Czasem doprawdy niewiele trzeba. Ot, wino, korkociąg, koc i odrobina determinacji. No i szczypta szczęścia. Niby mało, a jednocześnie dla niektórych tak wiele."

"Pejzaż z aniołem" to ciepła, wzruszająca historia o tym, że warto szukać szczęścia. O tym, że czasem przyda się szczypta magii. Może i ty odnajdziesz ją w Malowniczym?

Powieść można już zamówić w przedsprzedaży na empik.com 👍 Ja już zamówiłam, a Ty? 

czwartek, 25 października 2018

"Wszystko, co mamy" Golnaz Hashemzadeh Bonde

Na wszystko jest odpowiedni czas... 



Dla Nahid dobiega on już końca. Kobieta właśnie dowiedziała się, że zostało jej niewiele czasu. W obliczu śmierci pielęgniarka wspomina swoje życie. Rodzinę. Młodość, w której walczyła w imię ideałów. Związek z Masoodem. Macierzyństwo. Niekiedy jej myśli i słowa przepełnione są jadem. Złością na wszystko i na wszystkich, na córkę również. Czy to wszystko naprawdę nie miało sensu?  

"Myślę, że byliśmy idiotami. Mieliśmy wszystko. Mieliśmy wszystko, co można sobie wymarzyć. Byliśmy wybrańcami we własnym kraju. Pod wieloma względami posiadaliśmy więcej niż bogacze. (...) Naiwne, durne dzieciaki"

"Wszystko, co mamy" Golnaz Hashemzadeh Bonde czyta się błyskawicznie. Błąd. Tej książki się nie czyta, ją się połyka. Króciutkie rozdziały będące przemyśleniami i wspomnieniami głównej bohaterki okazały się w zasadzie strzałem w dziesiątkę. Tematyka : skomplikowane relacje matki z córką, katastrofalna sytuacja w Iranie oraz pokazanie życia imigranta w Szwecji - jak najbardziej trafiona. Pierwszoosobowa narracja - bomba. Ta książka była naprawdę dobra. Jednak po takiej ilości powieści, które miałam już okazję przeczytać, dobra to dla mnie trochę za mało. 


W tytule opinii napisałam, że na wszystko jest odpowiedni czas. Nawet na docenienie wszystkiego, co mamy. Mam wrażenie, że ta powieść trafiła do mnie niestety w złym czasie. Absolutnie nie twierdzę, że jest ona zła, bo historia Nahid naprawdę mnie zaciekawiła i wciągnęła, niekiedy zdenerwowała, a momentami nawet wzruszyła, ale biorąc pod uwagę całość - nie powaliła mnie na kolana. A właśnie tego oczekiwałam. 

Myślę, że gdybym czytała ją w innym momencie, być może zrobiłaby na mnie większe wrażenie. Moja mama na przykład, która w ostatnim czasie po książki sięga sporadycznie, z racji krótkiej formy (223 strony) skusiła się na jej lekturę i była zachwycona! 

Jak sami widzicie, ilu czytelników, tyle opinii. Dlatego też zachęcam Was do sięgnięcia po "Wszystko, co mamy" i wyrobienia sobie własnego zdania. Jestem przekonana, że wielu z Was ta książka bardzo się spodoba. 

/Ania. 

"Wszystko, co mamy"
Golnaz Hashemzadeh Bonde 
Wydawnictwo MUZA SA 

Recenzja powstała dzięki współpracy z Wydawnictwem MUZA SA 

czwartek, 18 października 2018

"Tajemnica Bursztynowej Komnaty" Tomasz Michałowski

Wyrusz na spotkanie twarzą w twarz z rosłym rycerzem w długim białym płaszczu z czarnym krzyżem... 


Tym razem wyjątkowo proszę Was, abyście nie traktowali poniższego tekstu jako typową recenzję. Będą to raczej moje... luźne przemyślenia. 


Zacznijmy od tego, że "Tajemnica Bursztynowej Komnaty" Tomasza Michałowskiego to powieść młodzieżowa będąca połączeniem przygodówki z sensacją. 
Głównym bohaterem jest detektyw Michał, który na polecenie Hrabiego ma wykonać pewną misję. W tym celu udaje się na Pojezierze Kaszubskie. Nieoczekiwanie dołącza do niego kuzynka Magda, która akurat przyleciała do Polski ze Stanów Zjednoczonych. Tym sposobem dwójka młodych ludzi uwikła się w wiele niebezpiecznych sytuacji. 

Przyznam szczerze, że ta książka nie zrobiła na mnie piorunującego wrażenia. Ale nie da się ukryć, że już od dobrej dekady nie jestem nastolatką, bo pewnie gdybym nią była to zakochałabym się w detektywie na zabój (tylko nie mówcie o tym nikomu 😉). A tak nie zrobił na mnie dobrego wrażenia zwłaszcza, kiedy bezmyślnie zostawił swoją kuzynkę w ciemnym lesie. 

Ale tu nie liczę się ja, tylko potencjalni odbiorcy -  młodzi gniewni ludzie 😉 I tu pojawia się pytanie - czy ta książka mogłaby przypaść im do gustu? 
Oczywiście, bo "Tajemnica Bursztynowej Komnaty" ma wszystko to, co dobra powieść przygodowo - sensacyjna powinna posiadać. Główni bohaterowie - piękni, młodzi i zdolni. W dodatku Michał ma do dyspozycji samochód, którego pozazdrościłby mu niejeden fan motoryzacji. Zagadka - moim zdaniem świetna, bo oprócz samego aspektu przygody, mamy tu też trochę historii, co pokazuje, że ona wcale nie jest nudna. Wręcz przeciwnie, może być szalenie fascynująca. Sensacja - i tu przyznam szczerze, że mam lekki kłopot, bo tak się zastanawiam, czy chciałabym, aby za dziesięć lat moje dziecko przeczytało tę książkę? Z drugiej strony świat tak idzie do przodu, młodzi ludzie coraz szybciej zaczynają dorastać. Całe szczęście, że nie ma tutaj jakichś strasznie dramatycznych (brutalnych) scen. Humor - powiem tak : mnie ten humor wcale nie śmieszył, ale jestem przekonana, że nastolatkom przypadnie on do gustu. Jeju, chyba naprawdę się starzeję... 

Bardziej martwi mnie inna sprawa, a mianowicie fakt, że ta książka może wcale nie dotrzeć do odpowiedniej ilości czytelników. Dziś odbyłam bardzo ciekawą rozmowę z panią Małgosią, naszą bibliotekarką, która potwierdziła, że młodzież naprawdę mało czyta. Sama przyznała, że czytelników w przedziale wiekowym 11-19 jest naprawdę jak na lekarstwo. I to nie tyczy się tylko naszej filii, tylko generalnie całego powiatu (jednak te statystyki czasami się przydają), a książka Tomasza Michałowskiego pokazuje, że czytanie może być naprawdę niesamowitą przygodą (może tylko gdyby nie te trupy 🙊). 

Podsumowując : Droga młodzieży - uwierzcie mi na słowo, że literatura to nie tylko lektury 😉 A świat przygód może być niesamowicie ciekawy i intrygujący. Drodzy rodzice - mimo wszystko miejcie oko na to, co czytają Wasze dorastające pociechy 😉

/Ania. 

"Tajemnica Bursztynowej Komnaty"
Tomasz Michałowski 
Wydawnictwo Siedmioróg

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu. 😘 www.siedmiorog.pl


niedziela, 14 października 2018

"Karminowe serce" Dorota Gąsiorowska

To zaskakujące, gdy to, co do tej pory uważało się za największą i niewybaczalną wadę nagle staje się największym atutem... 



Laura, główna bohaterka najnowszej powieści Doroty Gąsiorowskiej przenosi się z głośnej Warszawy do spokojnej (ale tylko z pozoru) Bukowej Góry. Ma nadzieję, że z dala od zgiełku wielkiego miasta i ludzi zapomni o przeszłości. Jednak ona kroczy za nią niczym cień sprawiając jej coraz większy ból.  

"Czasami, kiedy wszystkie drogi prowadzą donikąd, ucieczka wydaje się jedynym rozwiązaniem. Brakuje słów, żeby wytłumaczyć to, co było. Brakuje wiary, że jeszcze teraz, tutaj uda się odnaleźć choć fragment zagubionej niegdyś beztroski. Smuga szarego pyłu ciągnie się za człowiekiem, przesłaniając okruchy nadziei, które mogłyby stać się drogowskazem. 
Kiedy więc nie ma już ani drogi powrotu, ani dna, od którego dałoby się odbić, często nie pozostaje nic innego, jak tylko skoczyć w najgłębszą toń mrocznego jeziora, by poznać jego nieodgadnione tajemnice." - str. 5.

Chyba nawet w najśmielszych snach przyjezdna ze stolicy nie marzyła, że tak szybko zostanie zaakceptowana przez mieszkańców małej mieściny, a wejście do Złotego Serca tak bardzo zmieni jej życie. Tylko, czy Laura jej już gotowa na te zmiany? Przecież obiecała sobie, że już nigdy nikogo do sobie nie dopuści. Że nie pozwoli, by ktoś znów złamał jej serce. Czy złamane naprawdę potrafi kochać dwa razy mocniej? 

Powiem Wam, że jestem w szoku. 
Ci, którzy zaglądają tu regularnie, i którzy wpadli na recenzje powieści Doroty Gąsiorowskiej na blogu wiedzą, że to, co najbardziej mnie drażniło w jej twórczości to opisy. Co prawda piękne, niemal poetyckie, ale zdecydowanie zbyt długie i zbyt dokładne. Często mnie męczyły, czasami nawet do tego stopnia, że miałam ochotę opuścić i przeskoczyć kilka stron. Potrzeba było kilku powieści, abym wreszcie zrozumiała, że to, co uważałam za największą wadę, tak naprawdę jest największym atutem autorki. Bo opisy też trzeba umiejętnie tworzyć. A w "Karminowym sercu" pani Dorota udowodniła, że jest w tym aspekcie mistrzynią. 

Duża w tym zasługa samej historii Laury oraz przyjaciół, którzy ją otaczali. Skomplikowane relacje z Piotrem oraz przypadkowe spotkanie z przystojnym nieznajomym dodają pikanterii tej opowieści. Z kolei postać Witka (i jego mamy również) wywoła uśmiech na niejednej twarzy. Sytuacja Hani, córki właścicieli Złotego Serca uświadomi czytelnikom, że nie ma sytuacji beznadziejnych, trzeba tylko czasami uwierzyć, że nie wszystko zawsze musi skończyć się źle. Są jeszcze rodzice Laury i ich rodzinna tajemnica. Nie mogłabym zapomnieć o magicznej historii samej kawiarni, w której tak bardzo chciałabym się znaleźć i wielu innych bohaterów, którzy skradną Wasze serca ; no, może z wyjątkiem Iwonki. 

Pierwszy raz, oczywiście w kontekście twórczości Doroty Gąsiorowskiej, żałowałam, że to już koniec. Naprawdę. To chyba zaskoczyło mnie najbardziej, bo do tej pory zawsze przyjmowałam zakończenie z ulgą - tutaj pozwolę sobie na zdanie wyjaśnienia, bo po tych słowach ktoś może pomyśleć, że czytałam powieści Pani Doroty na siłę, a to nie prawda. Każda jej historia była inna i intrygująca, gdyby było inaczej przecież nie sięgałabym po kolejne książki tej autorki. Tyle tylko, że nie miałam poczucia pustki po ostatnich zdaniach. Tymczasem z bohaterami Karminowego serca najchętniej jeszcze bym nie rozstawała się przez długi, długi czas. Bo wiem, że to, co najważniejsze dopiero się rozpoczęło. 


Bez wątpienia "Karminowe serce" to najlepsza powieść w dorobku autorki. Co prawda pełna bólu i cierpienia, a jednocześnie taka... ciepła. Mistrzostwo. Pierwszy raz jestem w stanie sklasyfikować powieść Pani Doroty (z przykrością musze stwierdzić, że pozostałe książki autorki do tej pory po przeczytaniu trafiały po prostu na półkę bez konkretnego tytułu jako dobra literatura) jako jedną z najlepszych powieści obyczajowych, jakie do tej pory przeczytałam. Brawo! 

Wy jeszcze tego nie wiecie, ale ja już wiem, że wszystkie drogi prowadzą do Złotego Serca. Mam nadzieję, że ta recenzja będzie właśnie tą drogą, którą traficie do Bukowej Góry. 

/Ania. 

"Karminowe serce"
Dorota Gąsiorowska 
Między Słowami 

Powieść powstała dzięki współpracy z Wydawnictwem Między Słowami / Znak Literanova . Dziękuję 😘 😘 😘

czwartek, 11 października 2018

"Ucieczka przed życiem" Ewa Bauer

Dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane! 


Każdy rodzic w głębi duszy pragnie, aby jego dziecko było najładniejsze i najmądrzejszy, aby najlepiej się uczyło i było lubiane przez rówieśników. Żeby było grzeczne oraz ułożone i żeby nie sprawiało problemów ani w domu, ani w szkole. Każdy rodzic marzy o dobrym wykształceniu i świetlnej przyszłości pełnej sukcesów dla swojej latorośli. Nie ma w tym absolutnie nic złego, dopóki w tym planie uwzględniamy... szczęście i zdanie dziecka. Wandzie sytuacja wymknęła się spod kontroli, przez co kobieta przestała zauważać to, co najważniejsze  - potrzeby i marzenia, ale i obawy własnej córki. 


Cecylia od najmłodszych lat była stawiana przed licznymi zadaniami, które w przyszłości miały uczynić z niej kobietę niezależną i świadomą swojej wartości. Nawet sama Wanda nie zauważyła, że dziecko powoli z człowieka zmienia się w marionetkę w jej rękach, matka bowiem decydowała o wszystkim : począwszy od tego, w co będzie ubierać się Cecylia, poprzez zajęcia na jakie będzie uczęszczać, kończywszy na rówieśnikach, z którymi będzie się spotykać (skąd my to znamy, prawda?). Problem tkwił jednak w tym, że nikt nie chciał utrzymywać kontaktów z ... dziwadłem. Tylko Bożena. Tak, Bożenka była inna. Taka radosna i pełna energii. Z buzią pełną cukierków i lepkimi rączkami. Ale nie pasowała do idealnego świata Cecylii, dla której jedynym wyjściem była ucieczka. Ucieczka przez życiem. 

"Nikt nie zwracał uwagi na dziewczynę, która pragnęła na zawsze stać się niewidzialną."- str. 165.

Macierzyństwo to według wielu kobiet  najszczęśliwszy okres w życiu. Oczywiście, jest on pełen wyzwań i wyrzeczeń, ale uśmiech dziecka, jego pierwsze słowa, uściski, przytulasy rekompensują wszystko. A my, rodzice, gdybyśmy tylko mogli, podarowalibyśmy naszym pociechom gwiazdki z nieba. Wanda też chciała dla Cecylii jak najlepiej. I wcale nie realizowała za pomocą dziewczynki swoich niespełnionych ambicji. Ona chciała, by jej córka była taka, jak ona, zapominając, że każdy człowiek jest inny, przez co Cecylia powoli coraz bardziej zamykała się w swoim świecie. 

To zaskakujące, jak troska może zniszczyć drugiego człowieka. Jak może go stłamsić i pozbawić poczucia własnej wartości. Jak wizja przyszłości może bardzo się różnić od rzeczywistości. 

"Dzieci różnie odbierają rzeczywistość. Źle sformułowane zdanie czy jakaś pretensja mogą spowodować, że w głowie dziecka zakiełkuje myśl, która nie ma nic wspólnego z intencją rodzica, a jednak wydrąży taką wyrwę, że młody człowiek będzie nosić w sobie traumę przez wiele lat." - str. 182.

Ta powieść była... smutna. To chyba najlepsze określenie. Obraz dziewczynki powoli okradanej z własnego ja był wręcz brutalny. Autorka pokazała mi wizję matki, którą nigdy nie chciałabym się stać, a którą czasami jestem. To przerażające. Myślę, że wielu z nas ta książka da do myślenia i pokaże, że ta dobra droga, którą zaplanowaliśmy dla naszych dzieci, nie zawsze jest tą właściwą. 

Uważam, że autorka w idealny sposób przedstawiła uczucia i emocje każdej ze stron. I matki, która nie widzi w swoim podłym postępowaniu niczego złego. I ojca, który woli skupić się na pracy i przekazać wychowywanie dziecka żonie, a kiedy budzi się z letargu zauważa, że jego mała, śliczna córeczka jest już młodą kobietą, która potrzebuje pomocy. I to jak najszybciej. I wreszcie tej najważniejszej, córki, która wyrzuca sobie, że nie spełnia oczekiwań własnej matki. Czy zamiast ucieczki Cecylia wreszcie wybierze życie? 


Ale ta książka to nie tylko opowieść o skomplikowanej do granic możliwości relacji matki z córką. To także przepiękna opowieść o przyjaźni. Powiało banałem? Wiem doskonale, że kiedy przed nami, czytelnikami, roztacza się wizja kolejnej opowieści, jak to przyjaźń ratuje komuś życie, mamy ochotę uciec jak najdalej. Ale wszystko zależy od tego, w jaki sposób temat ujmie autor. A moim zdaniem pani Ewa Bauer zrobiła to idealnie pokazując, że ta prawdziwa, najszczersza przyjaźń jest w stanie pokonać każdą przeszkodę i przywrócić wiarę we własne możliwości. 

To powieść i dla matek, i dla córek. Dla kobiet, które dopiero planują powiększenie rodziny, jak i dla młodych dziewczyn, których relacje z matkami nie zawsze układają się jak należy. Bo zawsze jest czas, by zwrócić ze źle obranej drogi. Zawsze... 

/Ania. 

"Ucieczka przed życiem"
Ewa Bauer 
Wydawnictwo Szara Godzina 

Za egzemplarz recenzencki dziękuję autorce, pani Ewie Bauer oraz Wydawnictwu Szara Godzina 😘

Na blogu przeczytacie również opinie o trylogii Kolory uczuć 💚💙💜



"Pierścionek z cyrkonią" Krzysztof Piotr Łabenda

Recenzja patronacka.   W " Pierścionku z cyrkonią" 💍 Krzysztof Piotr Łabenda odpowiada na pytanie : Czy można przez całe...